چرا ما ایرانی‌ها با خط خودمون رابطه‌ی خاصی داریم؟

تو هر خونه‌ی قدیمی که میری یه قاب خوشنویسی هست. از «و ان یکاد» بالای در تا یه بیت حافظ تو پذیرایی. حتی سنگ قبرها رو هم با دقت خوشنویسی می‌کنن.

به نظرم چون شعر برای ما خیلی مهمه و خط لباس شعره. کسی می‌دونه از کی این قاب‌ها اینقدر تو خونه‌ها رایج شد؟